Atıf modeli, bir dönüşümün kredisini hangi temas noktasına yazacağınızı belirleyen kuraldır. Aynı veriyi farklı modelle okuduğunuzda kazanan kanal değişir, çünkü değişen gerçek değil kredinin dağıtım kuralıdır.
Neden gerekli?
Çünkü insanlar tek dokunuşta satın almıyor. Tipik bir yol şöyle işliyor: kişi bir blog yazısını aramadan buluyor, iki gün sonra Instagram’da hatırlıyor, bir hafta sonra marka adını aratıp giriyor ve teklif istiyor. Üç temas var, tek dönüşüm var. Krediyi kim alacak?
Yaygın modeller
- Son tıklama: kredinin tamamı son temasa gider. En yaygın ve en yanıltıcı olan budur; markayı tanıtan ilk teması hep görünmez kılar.
- İlk tıklama: kredi tamamen ilk temasa gider. Farkındalık kanallarını abartır.
- Doğrusal: kredi tüm temaslara eşit bölünür.
- Veri odaklı: kredi, geçmiş veriye bakılarak temasların gerçek katkısına göre dağıtılır. GA4’ün varsayılanı budur.
Pratikte ne yaparım?
Kararı tek modele dayandırmam. Bir kanalın gerçekten işe yarayıp yaramadığını anlamak için son tıklama ile veri odaklı raporu yan yana okurum. Aradaki fark, o kanalın ne kadar destekleyici rol oynadığını gösterir.
Organik aramanın kredisi son tıklamada düşük görünüp veri odaklıda yükseliyorsa, arama kanalı satışı doğrudan kapatmıyor ama yolu açıyor demektir. Bu bilgiyle bütçe kararı vermek çok daha sağlıklı olur.
Atıfın göremediği yer
Hiçbir model çevrimdışı etkiyi göremez. Birisi işletmenizi tanıdığından duyup doğrudan arıyorsa bu, raporda ya doğrudan trafik ya da marka araması olarak görünür. Doğru etiketleme bu boşluğu daraltır, bkz. UTM parametresi.